Hayattan İstifa

***
Üzgünüm. Yaşanan her şey için, atılan veya atılmayan her adım için, açılmaya korkulmuş her kapı için...
***

Sadece buydu söyleyebildiğim, kendime itiraf edebildiğim.
Tek bir kelime: "Üzgünüm"
Bugün vardı, yarın yoktu işte
Hiç ummadığım bir anda bir mesaj: "İki hafta sonra gidiyorum"
Her gün konuştuğum, telefonu kapatmamak için türlü bahaneler uydurduğum insan
Zaman zaman inatlaştığım
Sesini duymayınca özlediğim
Kaybedince anladım değerini
Ya da bir alışkanlık oldu benimki
Ne olursa olsun
Parçalandı bu yürek yine sessizce,
Paylaşılmak üzere saklanan anılar usulca gitti bilinçaltına
Yine oldukları yerlere
Sessiz bir ağıttı benimki
Hiç kimse duymadı, görmedi ve bilmedi
Bilmedi gözyaşlarımı
***

İki devdik beraberken
Bir dev gitti, yavaşça çıkmak üzere hayatımdan
Cüce gibi kaldım
Koskoca arazide tek başına kalmış bir ağacım işte
Ne kadar büyüsem de nafile işte
Yine tek başına kendi kocaman dünyasında

***

Başarılar hayatında,
Yeniden karşılaşmak,
Kendimizden de büyük işler
Bir kez daha yapmak dileğiyle