Değişmez...Değişilmez...

Nereden başlamalı, nerede bitirmeli. Belki nokta bile koymamalı cümlelerin sonuna, durmalı bir yerde, parantez açmalı bir daha hiç kapanmamak kaydı ile ya da biraz soluk almalı virgül konularak istendiği zaman.

Sokak ortasından geçen Bozacının gür sesiyle duraklanmalı, bozacıya bir göz atıp geri dönülmeli yine başına oturmalı yazının. Televizyonda bir müzik kanalı açılmalı, kendi duygularına ortak olan hüzünlü kelimelerin gölgesinde buğulanan gözlere inat devam edilmeli.

Zaman sınırına aldırmadan, ilerisini berisini düşünmeden kaleme alınmalı söz konusu yazı. Boşvermişliğin verdiği rahatlık hissedilmeli sözcüklerde. Biraz da ümitsizlik olmalı yazının orta yerinde. Yön verememenin, şekillendirememenin, değiştirememenin ve değişememenin verdiği ümitsizlik.

-----------o-----------------o----------------------------
Tren geldiğinde baş vagona doğru hala yürüyordu. Üzerinde bir yorgunluk, içinde bir can sıkıntısı. Açılan ilk vagon kapısından atıverdi içeri kendini. Gözünü ilk çarpan boşluğa iliştirdi sıska bedenini. Derin bir soluk aldı önce. Yoğun geçen günün son sıkıntılarını da attı o solukla kendi içinden. Metroya her binişte aklına gelen düşünce çakıverdi o anda. Metro vagonunda yaşayabilirdi her daim eğer istediği istasyonda inme şansı tanınırsa kendisine. Ne hareketli bir hayatı olacağını tahayyül etti bir anda. İnenler, binenler, tam binecekken yüzüne kapı kapananlar, kapıda sıkışanlar, anonslar, ara bağlantı tünellerinin ışıkları, kişiler, kişiler,kişiler, kısacası cümbüş içinde bir hayat. Hızlı bir hayatı olmasını dilerdi hep, dört nala bir yaşam yaşamak isterdi de nedense hep yavaş gelirdi ona bu dünya. Kim bilir belki trenin hızı etkisini gösterir dünyası daha hızlı dönerdi gencin.

Tam bunları düşünüyordu ki omzunda bir el hissediverdi genç adam. Tesadüf buydu ya işte. Uzun zamandır görmediği çift bir gözün hapsi altındaydı şimdi. (Keşke her hapis böyle olsaydı ya) Sanki her gün aynı saat aynı dakikada metroda buluşuyormuş gibi şaşırmadan gülümsedi arkadaşına. Koyu bir sohbet başladı kendi aralarında.

SOLUK ARASI