"SİVİL"leşme ÇABASI

Kısa dönem askerliğimin ardından yine devam ediyor hayat kaldığı noktadan.

Ediyor etmesine de insan yine de özlüyor şöyle eski günleri(yanlış anlaşılmasın askerlik değil özlediğim)

Bu şehir daha kalabalık ve daha çirkin geliyor gözüme.
Kendimi daha kasıntı, tutuk ve duygusuz hissediyorum.
Çevremin daha bencil olduğunu gözlüyorum.

Hedeflerim, hayallerim ve yapmak istediklerim bir kenarda öylece duruyor. Zihnimde anlayamadığım bir düğüm var, sürekli bu düğümü çözmeyle meşgul zihnim. Hiç uykum olmamasına rağmen öylece yatmak istiyorum yatakta.

Zihnimdeki sesleri biraz olsun bastırabilmek için aldığım ses sistemi hala salonun bir köşesinde açılmayı bekliyor. Bugün bir denemede bulunmama rağmen nedense ellerim ve ayaklarım yardım etmediler bana onu kurmaya.

Bazen hiçbir işi yapmak istemeyişimdeki ya da şöyle saatlerce bir yerde oturup kalma isteyişimin nedeni ne olabilir? Bir kişinin kendi yakınının gözleri önünde ölümünü izleyişinden sonra olduğu yerde dakikalarca hareketsiz kalmasının altında yatan nedenle aynı mıdır acep?

Evet, hatırlıyor gibiyim. Gözlerimin önünde yapılan haksızlıkları, manevi baskıları ve insanların kafalarında kurduğu plan ve taktiklerle diğer insanlar üzerinden geçinme çabalarını...6 ayın bir özeti bu söylenen. Ve yine yukarıdaki örnekte olduğu gibi bütün bunlar olurken öylece izleyişim oturduğum yerden hiç ses çıkarmadan ve haykıramamak "Burada ne oluyor? Siz ne yapıyorsunuz?" diyemeden.

Hepsi gerçekti. "Kutsal bir yapı"(!)nın çatısı altında yaşanan ve girmeden önce hayattan daha zalim olmadığına inandığım, sözlü şiddetin bu denli fazla olabileceğine ihtimal vermediğim bir yerde gerçekleşen olayların hepsi gerçekti.

Şimdi oturduğum yerden ne kadar haykırmak istesem de boşa bir çaba.

Hani insanları olgunlaştırdığı söylenir ya bu vatan borcunun, aksine insanları odunlaştırıyor. Gözlerinizin önünde ceryan eden nahoş olaylara emir-komuta altında tepki verememek insanın kendine olan saygısını azaltıyor, herhangi bir nesneden farklı olmadığını düşündürtüyor.

Hayat ne kadar devam etse de bu sebeple insanın sivile dönmesi biraz gecikiyor, herhalde bu nedenle de bu kadar sancılı oluyor. Fiziksel olarak sivilde olsam da akıl ve duyguların koşullanmış olması nedeniyle hala SİVİLleşme çabasında oluyor insan.

%100 sivile dönebilmek, nefes aldığımı hissedebilmek ve eksik olanın tamamlanması dileğiyle...