Mola

Bugün mola verdim kendime, her şeye.

Herşey dört bir yanda, dört bir alemde şu an.

Kendi kendime yol alıyorum ufaktan,almaya çabalıyorum.

İçimde ufak bir sızı var sadece, kafam yorgun

Hayatım paramparça zaten.

Geldim geleli hiç bu kadar özlememiştim annemi.

Sarılmak geliyor içimden.

Anne diye haykırmak

Bırakmamak saatlerce

Konuşmuyorum uzunca telefonlarda onunla

Biliyorum sesimin titreyeceğini konuştukça



Bugün fark ettim de

Yarışan arabalar gibiyiz-metroda bile.

Zor şehir, zor insanlar

İçiçe geçmiş, karmakarışık bir ağ

Her yol farklı yerler gibi gözükse de aynı yere çıkıyor


Ne var burada sanki,

Uğraştın beyhude belki

Dön köyüne diyor iç ses

Terk-i diyar eyle


Kolay değil misin halbuki

Bir o kadar geçirgen

Nasıl sirayet etmedi

Nasıl iliklerinde hissetmedin

Aynı battaniye değil mi örttüğünüz

Nasıl aynı ısıyı yakalayamadın


Olmadı be dostum

Olmadı

Bir örnek hayatlardan farklıydı

Benim yaşam

Değerler anlayışlar farklıydı

İç ısı yeterdi

Battaniye falan anlamadı bu yürek

Attı üstünde usulca

Olmadı işte